Bugun...


İsmail Hakkı CENGİZ

facebook-paylas
İSTİKBALİ DÜŞÜNÜYOR, ÇOCUKLARIMIZI SEVİYORSAK
Tarih: 06-04-2020 10:25:00 Güncelleme: 06-04-2020 10:25:00


İlk önce, “çocuklarımıza su kalacak mı, ekmek kalacak mı, nefes alabilecekleri hava kalacak mı?” sorularını sormamız lâzım!

Su kirleniyor, ekmek kirleniyor, hava kirleniyor… Ve tükeniyor.

Elimizde çok çarpıcı istatistikler var. Misal; 1820’den bu yana dünya nüfusu 6 kat artarken, küresel üretim 60 kat artmış. Yani, 1 nüfus artışına karşılık, üretim 10 misli artmış. Demek ki, bugünkü dünyanın insanları 200 sene öncesine göre 10 kat daha varlıklı!

Bu harika bir şey gibi gözüküyor. Ama öyle değil! Çünkü gerçekte, insanlar başta toprak ve su olmak üzere kaynakları şuursuzca tüketiyorlar. Her 1 nüfus artışına karşılık, on misli üretim artışı, elbette büyük miktarlardaki israfı ortaya çıkarıyor. Ayrıca, atıklar dolayısıyla dünya olması gerekenden 10 kat daha fazla kirletiliyor.  Orman alanları normalden 10 kat fazla tahrip ediliyor.

Üretim artışında, aşırı gübreleme ve ilaçlama büyük rol oynuyor. Bu aşırı ilaç ve gübre hem toprağın doğallığını hem de elde edilen ürünün niteliğini bozuyor. Toprak giderek verimsizleşirken, elde edilen ürünlerin lezzeti ve bileşimi değişiyor. Bugünlerde piyasayı dolduran kocaman kocaman çileklere bir bakın. Ne görüntüsü doğal ne tadı… O kendine has kokuyu zaten hiç arama!

Verimsizleşen topraktan daha fazla ürün almak için her sene daha fazla ilaç ve gübre kullanmak gerekiyor. Bu zincirleme işlemde doğa tahrip olup kirlenirken, elde edilen ürün de insan sağlığını tehdit ediyor.

Tabii yine ilaç ve gübre kullanılarak üretilen mahsullerle beslenen her türlü hayvandan elde edilen et, süt, yumurta da insan sağlığı için tehdit haline geliyor.

İşin şakası yok!

Hayat için şart olan toprağı, suyu ve oksijeni süratle kirletiyor ve tüketiyoruz.

Çocuklarımıza iyi bir istikbal(!) sağlamak için en iyi okullara, en iyi dershanelere gönderiyoruz. Gelecekleri için servetlerimizi harcıyoruz. Üstlerine titriyoruz. Okuyup adam olacak, hanım olacaklar! Ama hangi dünyaya?

Oksijeni biten, suyu tükenen, yiyeceği kirlenen bir dünyaya!

Çocuklarımızın uçakları, son sistem bilgisayarları olacak ama temiz oksijenleri olmayacak!

Bugünün dünyasında keşfedilmemiş, gelecekte icat edilecek makineleri olacak ama ağız tadıyla yiyip içecekleri ekmek ve suları olmayacak!

 

ÇARE!

Her türlü israfa derhal son vermek… Bir damla suyu, bir lokma ekmeği israf etmemek… Bir gram yakıtı, yarım sayfa kâğıdı ve hiçbir kaynağı boşa harcamamak...

Bütün tüketim maddelerinin geri dönüşümünü sağlamak…

Mevcut yeşilliğe sahip çıkarken, yeşil alanları ve ormanları çoğaltacak tedbirler almak…

Bilgilenmek, bilinçlenmek, etrafı bilinçlendirmek…

Çok geç olmadan!

------------------------

NOT: Yazının ilk yayımlanma tarihi, 14 Nisan 2009’dur.

http://www.genelhaberler.com/yazi_goster.php?id=1314





FACEBOOK YORUM
Yorum

YAZARIN DİĞER YAZILARI

YUKARI